Son Küre

24.00


Arka Kapak

Ne kadar olduğunu bilemediği bir süredir boşluktaydı. Hiçbir duyusu yoktu, boşlukta olduğunu hissedecek kadar bile. Yavaş yavaş geri dönmeye başladıklarında algılamıştı, az önce hiçbir hissinin olmadığını. Belki de doğum gibiydi bu yaşadığı deneyim. Yeniden mi doğuyordu acaba? Annesinin karnında mıydı? Bir şeyin karnında gibiydi aslında ama birinin karnında olmak nasıldı onu bilmiyordu. Birazdan hayata kavuşacaktı, tüm hisleriyle beraber. Nefes alıyor, kalbi atıyordu. Şimdi de kulağına birtakım sesler geliyordu. Birisi yürüyordu ve bir kapı açıldı. Görmek istedi. Gözlerini açtı. Karşısında bir kadın vardı. İyice baktı yüzüne. “Einar?”
“Benim adım bu, bir hayatım vardı.” diye düşündü.

***
Bizler, insanlık olarak belirli bir seviyede tıkandığımızı ve daha fazla ilerleyemediğimizi düşünüyoruz. Söylediklerimi yalnızca teknolojik ilerleyiş olarak algılama lütfen, bunun yanında varlığımız da ilerlemiyor. Duygularımız, algılarımız, düşünce şeklimiz… Yani benliğimiz tıkanmış durumda. Geçmişe baktığımızda insanlığın gelişiminin giderek hızlandığını biliyoruz. Özellikle geçtiğimiz yüzyılda bunu konsantre biçimde gördük. Fakat bulunduğumuz yüzyılda, olduğumuz seviyede tıkanıp kaldık. Geçmişte insanlığın bundan çok daha uzun süreler boyunca hiç ilerleme kat etmediği oldu. Fakat bu yalnızca o dönem için kabul edilebilir bir durum. Çünkü o zaman hâlâ, bir öncekine kıyasla daha sık gelişmiş oluyorduk. Burada önemli olan, attığımız gelişim adımlarının sıklığının asla azalmaması. Şu an insanlığın yaşadığı ise yavaşlama ile ifade edilemez, tamamen durmuş haldeyiz.

Açıklama

Ne kadar olduğunu bilemediği bir süredir boşluktaydı. Hiçbir duyusu yoktu, boşlukta olduğunu hissedecek kadar bile. Yavaş yavaş geri dönmeye başladıklarında algılamıştı, az önce hiçbir hissinin olmadığını. Belki de doğum gibiydi bu yaşadığı deneyim. Yeniden mi doğuyordu acaba? Annesinin karnında mıydı? Bir şeyin karnında gibiydi aslında ama birinin karnında olmak nasıldı onu bilmiyordu. Birazdan hayata kavuşacaktı, tüm hisleriyle beraber. Nefes alıyor, kalbi atıyordu. Şimdi de kulağına birtakım sesler geliyordu. Birisi yürüyordu ve bir kapı açıldı. Görmek istedi. Gözlerini açtı. Karşısında bir kadın vardı. İyice baktı yüzüne. “Einar?”
“Benim adım bu, bir hayatım vardı.” diye düşündü.

***
Bizler, insanlık olarak belirli bir seviyede tıkandığımızı ve daha fazla ilerleyemediğimizi düşünüyoruz. Söylediklerimi yalnızca teknolojik ilerleyiş olarak algılama lütfen, bunun yanında varlığımız da ilerlemiyor. Duygularımız, algılarımız, düşünce şeklimiz… Yani benliğimiz tıkanmış durumda. Geçmişe baktığımızda insanlığın gelişiminin giderek hızlandığını biliyoruz. Özellikle geçtiğimiz yüzyılda bunu konsantre biçimde gördük. Fakat bulunduğumuz yüzyılda, olduğumuz seviyede tıkanıp kaldık. Geçmişte insanlığın bundan çok daha uzun süreler boyunca hiç ilerleme kat etmediği oldu. Fakat bu yalnızca o dönem için kabul edilebilir bir durum. Çünkü o zaman hâlâ, bir öncekine kıyasla daha sık gelişmiş oluyorduk. Burada önemli olan, attığımız gelişim adımlarının sıklığının asla azalmaması. Şu an insanlığın yaşadığı ise yavaşlama ile ifade edilemez, tamamen durmuş haldeyiz.

Kitap Detayları

Basım Dili

Türkçe

Basım Tarihi

Nisan 2020

Basım Yeri

Ankara

En - Boy

13,5×21 Cm

ISBN

978-605-80072-9-1

Kağıt Cinsi

70 GR İthal Kitap Kağıdı

Sayfa Sayısı

216

Yazar

Erdem Ünlü

Yayıncı

Elpis Yayınları